terug naar de begin pagina
Terug naar overzicht van "gedichten Ellen".




Wat is echte liefde

Er was eens een prachtige vogel, hij vloog blij door de lucht
Hij genoot van zijn vrijheid en genoot van zijn vlucht
Op de aarde keek naar deze vogel een eenzame, verbitterde vrouw
Die toen ze de vogel zag enkel maar kon denken: Wat ben ik jaloers op jou

Jij kunt gaan en staan in de wereld, zonder grenzen, waarheen je maar wil
Kijk eens naar mijn leven, ik voel me beperkt, mijn leven staat stil
Ik voel me begrensd, afgewezen, jaloers op jou en erg alleen
Ik heb helemaal niemand meer op de wereld, ik kan nergens heen

En in haar diepste verdriet, onmacht en haar stille verlangen
Besloot ze, om haar eenzaamheid op te lossen en de vogel te vangen
Ze verwachtte dat de vogel haar de liefde en ít gezelschap zou kunnen geven
Wat ze zo miste in haar eenzame leven

De vogel zag vanuit de lucht de eenzame vrouw daar staan
Voelde haar grote eenzaamheid en besloot even naar haar toe te gaan
Hij dacht: Kom laat ik haar eens een moment van vreugde geven
Zodat er een moment van blijheid ontstaat in haar eenzame leven

Hij vloog vanuit zijn hart naar haar toe en zong zijn mooiste lied
Om haar te troosten in haar eenzaamheid en stille verdriet
Maar de vrouw voelde niet de liefde en voelde niet de kracht
Die deze vogel haar op deze middag bracht

Ze genoot niet van de klanken van het wonderschone gezang
Ze dacht alleen maar in zichzelf: Ik ben niet meer alleen als ik je nu vang
Zo eindigde de vrijheid en de liefde van de vogel in een hokje
Hij verloor alle glans en kwijnde langzaam weg op zijn stokje

Want de eenzaamheid van de vrouw werd door zijn aanwezigheid niet opgelost
Hem had de liefde die hij de vrouw wilde geven, wel zijn vrijheid gekost
Want al wat er aan verdriet, eenzaamheid en pijn in jezelf leeft
Zal nooit worden opgelost door de verwachting dat een ander het je geeft

Alleen door het in ieder moment jezelf te geven en het zelf te zijn
Zul je bevrijd kunnen worden van innerlijke pijn
Vanuit de liefde voor jezelf zul je de schoonheid kunnen zien in alles wat leeft
En van iedereen in 1000-voud ontvangen wat je jezelf geeft

Ellen Sombroek, 6 september 2004