terug naar de begin pagina
Terug naar overzicht van "ingezonden gedichten".




Een lichtje

Er brandt een lichtje in mij.
Ik hou het vast en ben heel blij.
Blij met het ontwaakte lichtje in mij.
Het lichtje is heel sterk en zo mooi,
Dat ik hem dikwijls weg stop in een kooi.
Een kooi waar ik al mijn angsten in vast hou,
Ik bewaak mijn kooi heel trouw.

Af en toe ben ik vergeten dat ik mijn lichtje al had,
Dat ik hem in een kooitje gestopt had.
Dan pak ik mijn lichtje weer goed vast
En gloeit mijn hele mensenpak.
Het lichtje is dan geen lichtje meer.
Het is een heel groot licht en het doet me zeer.
Het licht laat al mijn stofdeeltjes zien,
Die ik al jaren niet meer had gezien.

Vandaag heb ik besloten mijn licht niet langer meer in mijn kooitje te doven.
Mijn donkere stofjes mag ik zien,
Zodat ze de aandacht krijgen die ze hebben verdiend.

Vandaag heb ik besloten dat ik er mag zijn,
Dat ik mezelf ga bevrijden van mijn kooitje vol verdriet,
Angsten en pijn, van waarheden die nu geen waarheden meer zijn.

Vanaf vandaag mag mijn licht me alles laten zien.
Ik zal er mee omgaan als een vriend.
Ik zal wat niet meer nodig is,
los gaan laten
En straks enkel het licht in me dragen.

Mirella Bruyensteyn
Januari 2007
Katanka